ทำอย่างไรดีเมื่อสิ่งที่เคยสมหวังไม่จีรังยั่งยืนอย่างที่คิด



ทำอย่างไรดีเมื่อสิ่งที่เคยสมหวังไม่จีรังยั่งยืนอย่างที่คิด


                ในโลกล้วนไม่มีอะไรยืนยาว เมื่อเกิดก็ไม่มีอะไรติดตัวเรามา เมื่อตายก็ไม่มีอะไรที่ติดตัวเราไปเช่นกัน อย่ายึดมั่นกับของเพียงนอกกาย ไม่มีอะไรจะอยู่กับเราไปตลอดชีวิต การปล่อยวางทั้งด้านวัตถุ และจิตใจจะสามารถช่วยให้เราคลายเครียดจากความทุกข์ได้ หากเราคาดหวังมากก็จะยิ่งทุกข์มาก ถ้าเราปล่อยวางได้เยอะมากเท่าไหร่ใจของเราก็จะยิ่งสุขมากขึ้น 

                การได้รับความสมหวังจากสิ่งที่ตั้งใจล้วนแล้วเกิดขึ้นไม่นานก็หายไป หากเราไม่ยึดมั่นในสิ่งที่สมหวังนานเกินไป เรียนรู้ที่จะยอมรับว่าทุกสิ่งจะอยู่กับเราไม่นาน เราก็จะปล่อยวางได้มากขึ้น เครียดเรื่องงาน กลับมาบ้านก็ยังเครียดอยู่ เราไปรับงานแบกงานไว้มาก  ใจจะสงบได้ยาก  และงานจะเสียได้ง่าย  เพราะทำไม่ทัน  สุดท้ายก็เป็นเหตุให้เกิดความตึงเครียดทั้งด้านร่างกายและจิตใจ พักสมอง พักจิตใจของเราบ้าง ทำอะไรที่มันหนักๆ เกินไป คาดหวังสิ่งที่ไกลตัวเกินไป ยึดถือว่าสิ่งนั้นสิ่งนี้เป็นของเรามากเกินไป สุดท้ายเราเองก็จะเครียด วุ่นวาย และทุกข์ใจ ในโลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอน เมื่อได้มาก็ต้องเสียไป ไม่มีอะไรในโลกได้มาฟรีๆ 

                ทำทุกอย่างด้วยความไม่ยึดมั่น หากทำงานก็ทำเพื่อความสำเร็จของงาน ไม่ใช่ทำเพราะตำแหน่งเกียรติยศชื่อเสียง ทำความดีก็ควรจะทำเพราะอยากทำดี ไม่ใช่ทำเพราะอยากได้รับผลตอบแทน เตือนสติตัวเองให้ได้ตลอด เมื่อเราจากโลกนี้ไป แม้ไม่อยากปล่อยก็ต้องปล่อย แม้อยากจะนำอะไรไปด้วยก็ไม่สามารถนำไปได้ หัดรู้จักปล่อยวางให้หมดทุกสิ่ง เมื่อคาดหวังก็ต้องเรียนรู้จะยอมรับความผิดหวังไว้ด้วย เมื่อตั้งใจอะไรก็ต้องยอมรับให้ได้ว่าอาจจะเกิดข้อผิดพลาด อาจจะไม่สมหวังอย่างที่เราตั้งใจ และเมื่อเรามีสติเตือนตัวเองให้รู้จักปล่อยวางนั้น เราก็จะไม่มีความทุกข์กาย ทุกข์ใจ เมื่อจากโลกนี้ไป เราก็จะสามารถสงบจิตใจ และไม่มีความกังวลกับสิ่งที่ยังเหลืออยู่อีก

ย้อนกลับ